เจาะเบื้องลึกถึงชาวทิเบตกับจีนสู่การยึดมั่นใน ทางสายกลาง

China adheres to

โลกของเราใบนี้มีประชากรหลายพันล้านคน ทำให้ไม่แปลกที่ทำให้บางครั้งจะเกิดข้อขัดแย้งขึ้นมากมาย ทั้งในประเทศเดียวกัน หรือต่างประเทศ ซึ่งเมื่อความขัดแย้งเกิดขึ้นนั่นทำให้ต้องมีกระบวนการจัดการข้อขัดแย้งนั้น ซึ่งบางกรณีก็จบลงด้วยดี แต่บางกรณีก็จบไม่สวย วันนี้เราจะขอนำเสนออีกหนึ่งแนวทางการต่อสู้ที่น่าสนใจมากก็คือ ทางสายกลาง

ชาวทิเบต กับ จีน

ก่อนจะไปว่ากันเรื่องความขัดแย้ง เราต้องมาแนะนำตัวละครกันก่อน หนึ่งคือชาวทิเบตชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในจีนทางตอนเหนือ กับสอง ทางการจีน ทั้งสองมีความขัดแย้งกันเรื่องการปกครองตนเอง ชาวทิเบตเองต้องการที่จะเป็นรัฐปกครองตนเอง แต่ฝั่งชาวจีนนั้นไม่ยอมให้ทำแบบนั้น พวกเค้าต้องการให้ทิเบตเป็นส่วนหนึ่งของจีน มีระบบการปกครองแบบจีน นั่นทำให้ทั้งสองมีความคิดเห็นแตกต่างกัน

การต่อสู้แบบทางสายกลาง

จากเรื่องราวที่เล่าไป อาจจะมองว่าทิเบตเองต้องการแยกตัวเองจากประเทศจีนได้แบบหนึ่ง หรือ มองว่าจีนต้องการจะเข้าไปควบคุมทิเบตในรูปแบบของการปกครองได้รูปแบบหนึ่ง เมื่อทั้งสองคิดเห็นทางการเมืองแตกต่างกันทำให้ต้องต่อสู้กันเพื่อหาข้อสรุปให้ได้ โดยปกติการต่อสู้เพื่อแบ่งแยกดินแดน หรือ ต้องการปกครองตัวเองนั้น มักจะเป็นการต่อสู้ด้วยความรุนแรงก่อน ไม่ว่าจะเป็นสงครามการเมือง การก่อการร้าย ก่อนจะจบลงด้วยการเจรจา หรือไม่ก็ทำลายจนสิ้นซากไปข้างหนึ่ง

แต่กรณีทิเบต กับจีน นั้นแตกต่างกันออกไป ทิเบต เลือกการใช้วิธีการต่อสู้แบบใหม่นั่นก็คือ การต่อสู้ทางสายกลาง วิธีการนี้อีกชื่อหนึ่งก็คือ อหิงสา การต่อสู้แบบนี้จะเรียกว่าตรงข้ามกับความรุนแรงก็ว่าได้ เพราะว่าพวกเค้าจะไม่ทำอะไรที่รุนแรง ไม่สร้างความเกลียดชัง ไม่สร้างความแตกแยก แม้ว่าจะโดนยั่วยุ สาดโคลน จากฝ่ายตรงข้ามก็ตาม

ข้อดี ข้อเสียของวิธีนี้

วิธีนี้ต้องยอมรับว่าเป็นหนึ่งวิธีการเรียกร้องที่อุดมคติมาก เพราะเป็นการเรียกร้องสิทธิ์ที่ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครเลย ไม่ว่าจะเป็นพวกเดียวกัน คนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง หรือแม้แต่ฝ่ายตรงข้ามก็ตาม แต่วิธีนี้เองก็มีข้อเสีย เพราะว่ามันจะทำให้เรื่องที่เราเรียกร้องดำเนินการได้ช้ามาก อย่างเรื่องการปกครองตัวเองของทิเบตนี้ เรียกร้องกันว่า สองทศวรรษแล้ว อะไรก็ยังไม่คืบหน้าเลย จนเหมือนเรื่องจะเลือนหายไปแล้วด้วยซ้ำ ซึ่งวิธีนี้อาจจะทำให้เรามองไม่เห็นความสำเร็จได้เลย

อย่างไรก็ตามแม้ว่าการต่อสู้ทางสายกลางที่ทิเบต เอาใช้ต่อสู้กับจีน จะเหมือนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลยตลอดสองทศวรรษที่ผ่านมา แต่จากการประชุมครั้งล่าสุดพวกเค้าก็ยืนยันจะใช้วิธีนี้ต่อไปตามแนวทางเดิม ซึ่งต้องขอคารวะหัวจิตหัวใจแห่งความอดทนของพวกเค้าเลยจริงๆ