เสรีภาพทางศาสนา

Freedom of religious freedom

เสรีภาพทางศาสนา เป็นหนึ่งในข้อบัญญัติที่สำคัญของทุกประเทศ ซึ่งจำเป็นต้องพึงมี ไม่ว่าจะเป็นการปกครองรูปแบบใดก็ตาม จำเป็นต้องให้ความสำคัญแก่เสรีภาพทางศาสนาแก่ประชาชน ทั้งนี้หลักเสรีภาพดังกล่าวต้องตั้งอยู่บนหลัก 2 ข้อดังนี้

  • เสรีภาพทางศาสนาของประชาชน ไม่อาจก้าวก่ายได้ รวมทั้งเป็นสิทธิที่มนุษย์ทุกคนต้องได้การรับรองและคุ้มครองอย่างเป็นธรรม
  • เสรีภาพทางศาสนา ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน โดยรัฐมีหน้าที่รักษาความเป็นธรรมแก่สังคมโดยรวม ต้องเข้ามาจัดระเบียบ รวมทั้งสอดส่องไม่ให้การใช้เสรีภาพของประชาชนคนหรือกลุ่มหนึ่ง ไปสร้างผลกระทบต่อเสรีภาพของประชาชนคนอื่น แต่อย่างไรก็ตาม รัฐจะไปจำกัดหรือแทรกแซงในเรื่องศาสนาของประชาชน จนเกินขอบเขตไม่ได้ ทั้งนี้จึงจำเป็นต้องมีการกำหนดขอบเขตไว้อย่างชัดเจน เพราะเรื่องสิทธิและเสรีภาพในการนับถือศาสนามีความสำคัญทางสังคมเป็นอย่างมาก การจัดระเบียบของประชาชนเพื่อให้ทุกคนในชาติอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข จึงเป็นเรื่องสำคัญที่รัฐต้องทำหน้าที่เป็นคนกลางในการทำให้ประชาชนซึ่งนับถือต่างศาสนากันอยู่ร่วมกันได้ แต่ถ้าไม่ได้รับความใส่ใจจากภาครัฐแล้ว ปัญหานี้สามารถให้เกิดข้อขัดแย้งระหว่างศาสนาได้ อาจลุกลามกลายเป็นเรื่องใหญ่โตอย่างแน่นอน

เสรีภาพทางศาสนาในประเทศไทย

เป็นไปตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญอย่างถูกต้อง ซึ่งได้มีการบัญญัติรับรองไว้อย่างเป็นรูปธรรม รวมทั้งกำหนดขอบเขตไว้อย่างชัดเจน เป็นเช่นเดียวกับของเรื่องอื่นๆ เสรีภาพในการนับถือศาสนาของประชาชนคนไทย เป็นเสรีภาพอันมีความสมบูรณ์ อีกทั้งไม่ให้มีการจำกัดทางด้านไหนๆ ทั้งสิ้น และข้อสำคัญ คือ รัฐไม่มีอำนาจยุ่งเกี่ยวเสรีภาพในการนับถือศาสนาอย่างเด็ดขาด สำหรับเสรีภาพทางศาสนาในประเทศไทย ได้ถูกกล่าวไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับที่ 1 วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 ซึ่งได้บัญญัติการรับรองสิทธิเสรีภาพในมาตราที่ 13 หมวด 2 ว่าด้วยสิทธิและหน้าที่ของชนชาวสยาม ส่วนแนวความคิดในการนับถือศาสนานี้ ได้ถือกำเนิดจากคณะยกร่างรัฐธรรมนูญ เนื่องจากพวกเขาเหล่านั้นเห็นถึงความสำคัญ ในเรื่องของการให้สิทธิเสรีภาพในประเทศไทยซึ่งตอนนั้นปราศจากกฎเกณฑ์อย่างเห็นเด่นชัด แน่นอนว่าจากความคลุมเครือเหล่านี้ไม่อาจใช้เป็นหลักประกันของประชาชนได้ คณะยกร่างรัฐธรรมนูญจึงมีความเห็นว่าจำเป็นต้องบัญญัติหัวข้อนี้ไว้ในรัฐธรรมนูญให้ชัดเจนมีกรอบ , ขอบเขตเห็นเป็นรูปร่าง โดยเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ อันมีความสำคัญที่สุด เพื่อให้เป็นหลักประกันสิทธิเสรีภาพของประชาชนชาวไทย ว่าผู้ปกครองหรือรัฐไม่อาจละเมิดได้ จากจุดเริ่มต้นซึ่งเห็นแก่ความยุติธรรมในการใช้ชีวิตของประชาชนอย่างผาสุก ส่งผลให้รัฐธรรมนูญไทยฉบับต่อมาทุกฉบับ ได้บัญญัติหลักประกันสิทธิเสรีภาพในศาสนาประจำประเทศไทยสืบต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน